திண்ணை 31.10.2010

“சமைப்பது எப்படி?” படித்திருக்கிறோம். “சாப்பிடுவது எப்படி?” அதற்கும் சாஸ்திரம் இருக்கிறது.

* பகலில் ஒரு வேளையும், இரவில் ஒரு வேளையும் மட்டுமே போஜனம் செய்ய வேண்டும். சந்தியா காலம், விடியற்பொழுது, நடுநிசி ஆகிய வேளைகளில் எதையும் புசிக்கலாகாது.

* தாமரை இலை தவிர, வேறு எந்த இலையிலும் பின்புறத்தில் சாப்பிடக் கூடாது.

* போஜன காலத்தில் பேசினால், ஆயுள் குறையும்.

* ஈர வஸ்திரத்துடனும், ஒற்றை வஸ்திரத்துடனும் சாப்பிடக் கூடாது.

* மனைவி சாப்பிடும் போது, கணவன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

* பந்தி போஜனம் பண்ணும்போது, முன்னதாக எழுந்து விடலாகாது. அப்படி எழுந்து விட்டால், அந்தப் பந்தியைச் சேர்ந்த மற்றவர்களின் பாவத்தை அவன் அடைய வேண்டும்.

* பழம், பட்சணம் இவைகளைக் குழந்தைகளுக்கு முதலிலும், மற்ற பதார்த்தங் களைப் பெரியவர்களுக்கு முதலிலும் பரிமாற வேண்டும்.

****************************************

தஞ்சை பெரிய கோவிலை ராஜராஜசோழன் கட்டி 1000வது ஆண்டு நிறைவடைந்துள்ளது. இது சம்பந்தமாக பல நூறு ஆண்டுகளாக வழங்கும் ஒரு கர்ண பரம்பரைக் கதை: சிற்பிகள் இரவு பகலாக கோவிலைக் கட்டும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இதில் கிழவி ஒருத்தியும் பங்கு கொண்டாள். சிற்பிகளுக்குத் தாகம் எடுக்கும்போது, குளிர்ந்த நீரைக் கொடுத்து உதவி வந்தாள்.எல்லாப் பணிகளும் முடிந்து, கடைசியாக கர்ப்ப கிரகத்தின் மேல் விமானம் அமைக்கும் வேலை நடந்து வந்தபோது, “பாட்டி… உங்கள் பொருள் ஏதாவது ஒன்று கொடுங்கள். அதை விமானத்தில் வைக்கிறோம்…’ என்றனர், சிற்பிகள்.”என் வீட்டு வாசற்படி தான் இருக்கிறது. வேறென்ன என்னிடம் உள்ளது?’ என்றாள் அவள்.விமானத்தின் உச்சியில் கலசங்களை அமைப்பதற்கான பிரம்மரந்திரத்தை மூடும் கருங்கல் பலகை ஒன்று தேவையாக இருந்தது. பாட்டி வீட்டு வாசற்படிக் கல்லை அதற்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர்.கும்பாபிஷேகத்தை நாடு போற்றும் விதமாகக் கொண்டாடினான் ராஜராஜன். அன்றிரவு அவன் கனவில் சிவபிரான் தோன்றினார். “கோவில் அழகாக அமைந்திருக்கிறதா?’ என்று கேட்டான் மன்னன். “நீ கட்டிய கோவிலில், கிழவியின் நிழலில் சுகமாக இருக்கிறேன்…’ என்றார் சிவன்.விழித்துக் கொண்ட மன்னன், மனதில் இருந்த கர்வம் கரைந்தது. கிழவி போன்ற சிறந்த பக்தைகள் தன் நாட்டில் இருப்பதை அறிந்து மகிழ்ந்தான்.

************************************

அக்பர் பாதுஷாவுக்கு தம் ஆஸ்தான வித்வான் தான்சேனிடம் மிகுந்த மதிப்பு உண்டு. அவரது இசைப் புலமையை மிகவும் கொண்டாடினார்.ஒருநாள் அவர் தான்சேனிடம், “உன் குருவை ஒருநாள் இங்கே வந்து பாடச் சொல்ல முடியுமா?’ என்று கேட்ட போது, “அவர் இங்கே வரமாட்டார்; நாம் தான் அங்கே போக வேண்டும்…’ என்று  கூறினார் தான்சேன். தாம் பேரரசர் என்ற முறையில் இல்லாமல், சாதாரண உடுப்பு அணிந்து, தான்சேனுடன் நகருக்கு வெளியே அந்தப் பாடகரின் குரு பாவா ஹரிதாஸ் என்பவர் குடியிருந்த குடிலுக்குப் போனார் அக்பர். அவரது இசையைக் கேட்டு மெய்மறந்து இருந்தார்.சில நாட்களுக்குப் பின், ஒருநாள் தான்சேன் பாடிய போது அக்பர், “என்ன தான்சேன்… உன்னுடைய குரு எவ்வளவு நன்றாக பாடுகிறார். அவருடைய பாட்டுடன் ஒப்பிட்டால் உன் பாட்டு சப்பென்றிருக்கிறதே!’ என்றார். “பிரபுவே… நான் உங்களுக்காகப் பாடுகிறேன்; அவர், பகவானுக்காகப் பாடுகிறார். இதுதான் காரணம்!’ என்றார் தான்சேன்.

source of  this article: Dinamalar